Mute Math

Bu fotoğrafı Şamil Gür çekti. “Eskiden” ismini verdiği projesinden.

Şamil Kasımpaşa’da ikamet ediyor epeydir. Bilir tanır etrafı, eşrafı. Kahvelerine girer çıkar, havasını solur. Gözüne kestirdiği doğma büyüme kasımpaşalı ilginç karakterleri portrelemek istedi. Yetmedi mini röportaj tadında kısa kısa beyanatlarını da iliştirdi projesine. Misal; karedeki amca “Kenan Çağlayandere” nin ağzından:

“ben kasımpaşalıyım
seyyar yeşillik satardım eskiden
zabıtlar götürdü beni
başlarına götürdüler
rusya mı lan burası dedim
düdükler öttü
bakkal tokatladı beni
allah razı olsun, konuştuk bıraktılar”

Projede yer alan fotoğraflar büyükçe basıldı ama bir de sunum hazırladık flash ile. Dijital ortamda da bulunsun maksat. Böylelikle benim de elim değmiş oldu ucundan da olsa.

Dört adam, dört acayip ses, on altı portre. Tamamını görmek ve okumak üzere projenin kendisini download ediniz.

e s k i d e n

Tam ismi Leila Arab. İran asıllı kendisi. 1979 devrimine kadar ailesiyle beraber ikameti de oradaymış. Devrim sonrası yine ailesiyle beraber Londra’ya taşınmışlar. Bu yukarıdaki kapak da kendisinin warp records etiketiyle yayınlanan ve üç adet parça içeren 2008 çıkışlı son albümüne ait. Bu çalan parça da (çaldığını umuyorum) albümün ikinci ve benim de favori parçam mettle oluyor.

Kendisinin bu albüm öncesinde 3-4 solo projesi daha mevcut ama henüz yeteri kadar inceleme fırsatı bulamadım. Kişisel projeleri haricinde geçmişte björk ve aphex twin gibi önemli şahıslarla da ortak çalışmaları olmuş.

Ne denir ki; önce tasarımı sonra sineması ve son olarak da Farid Farjad ile başlayıp Leila hanım ile kendimi içersinde bulduğum müziği ile İran maceram tüm hızıyla sürüyor.

Dün gece Be Kind Revind‘ı izlemeye başlamak üzereyiz. Betül mouse elinde tam play diyecekken sanıyorum yerde toz gibi bir şey gördü. Çöpe atmak üzere uzanıp eline aldığında aslında onun toz falan değil de bir örümcek olduğunu farketmesi ile ışık hızıyla yere fırlatıp anlık bir refleks ile üzerine basması bir oldu. O şekilde taş kesilmiş halde dururken ekşimiş (aslında tarifsiz) bir surat ifadesiyle “sevmiyorum sizi evet ama pek de mutlu değilim böyle yapmaktan” gibi bir şeyler söyledi. Filmi falan boşverdim de sadece o ifade görülmeye değerdi.

“Acaba gözümüzle fotoğraf çekebileceğimiz günleri görebilecek miyiz?” kaygısıyla yazılmıştır bu satırlar.

Ps. Başlıktaki alıntı Terry Goodkind‘a ait. İlk kez de hocam Orhan Cem Çetin‘den duymuştum.

“Epey sağlam bi logo veritabanı oluşturmuşlar” demek isterdi gönül ama genelde vasat ve altında işler mevcut. Siteye şuradan ulaşılıyor. Dediğim gibi hepsi bu ayarda değil ama biraz dolanınca bunlara benzer birçok cin fikirle karşılaşabiliyorsun. O yüzden yine de bi göz atmakta yarar var.

Bir de bu “bison” ve “elephant” örneğindeki gibi hayvan figürleri şeklinde tipografi kasan bi abi vardı, çok daha iyi örneklerini yapıyordu, epey meşhur olmuştu hatta işleri. Daha psychedelic tadındaydı. Her neyse hatırlayamadım şimdi ama bulursam bi ara eklerim buraya.