bir süredir yokum buralarda. bir süre daha yok olabilirim.

artık fazla konuşmayacağım. arada gelir böyle bir şeyler dizerim en çok. (bu satır her türlü geçerliliğini yitirebilir. yitik bi satır.)

görüldüğü gibi internetin yokluğunda elimizdeki yegane teknolojik alet olan televizyonla takıldık.

taşınma, yerleşme, alışma faslı bitti.

bir sürü şey oldu

oluyor

olacak

ps: yasemin mori! ışıklardaki o röpteşambırlı çocuk bendim. arabanın rengini sevdim. umarım müziğini de severim bir gün. saçtığın ışık daim olsun. amin.