Adapazarı’nda ikamet ederken son iki senemi bu odada geçirmiştim. Küçüktü epey ama sığıvermiştim bir şekilde. Çok pis metalci olduğum dönemlerdi. Duvarı ve yeri o yüzden kırmızı, jaluzisi o yüzden siyah, avizesi o yüzden olabildiğine gothicti. Zaten çük kadar olan odada kendimi boğmak için elimden geleni yapmıştım yani.

Fotoğrafta geometrik şekillerle kompozisyon kurmaya bayılıyorum. Daha önce bu karelerde olduğu kadar başarılı olmamıştım hiç. Fotoğraf atölyesi final projesini ayrı tutuyorum tabii.

Bu kareler epey kalitesiz. Işık kaynağı ve makine yeterli olmadı istediğim keskinliği elde etmem için. Ama bunun pek de umrumda olduğunu söyleyemem. Mevzu; bu karelerin beni acaip mest eden kompozisyonlar barındırması. O yüzden cümle alemin bayramını kutluyorum.

bu durumu kullanıp yavaş yavaş istediğim formda görseller elde etmeye başlıyorum sanırım.

bir de glitch üzerine birkaç kelam etmek istiyorum bi ara. ama o ara ne ara bilmiyorum tabii.